اما بعضی در عمل ...

چند نفر از بچه ها که انگیزه و همت بیشتری داشتند این پیشنهاد را جدی گرفته و با تمام توان برای به انجام رساندن آن تلاش کردند. فاصله حرف تا عمل بسیار زیاد است. انگیزه و عشق و توکل بر خداوند متعال میتوانست چنین کاری را به انجام برساند. که بالاخره شد. 

عزیزان خواننده برای اینکه با گوشه ای از سختیهای این کار آشنا شوید و اگر اشکال و نقصی در برگزاری همایش دیدید به ما حق دهید خلاصه ای از روند انجام کار را بیان می کنم:

۱- پیدا کردن اسامی قبول شدگان کنکورهای مختلف(هیچ روزنامه ای وجود نداشت که اسامی در آن درج شده باشد و فقط از طریق پرس وجو امکان داشت) ۱۰روز وقت داشتیم.

۲- نگرانی و استرس از اینکه مبادا اسم کسی اشتباه در لیست ما گنجانده شود و یا اینکه اصلا اسمش پیدا نشود.

۳- نگرانی از دعوت کردن همه این اسامی به همایش که می بایست تک به تک دعوت شوند البته نهایتا باز هم به علت حجم بالای کار اشکالاتی هم بوجود آمد و واقعا از همه این عزیزان عذر خواهی می کنیم.

۴- نگرانی از بابت اینکه آیا این اسامی تمایل به حضور در همایش را دارند که البته تعدادی نیز تمایل به خواندن اسامیشان نداشتند و مانیز اسامی آنها را نخواندیم.

۵- سفارش دادن تقدیرنامه ها و حک کردن جملات و طرح مناسب روی آن قبل از پیدا کردن اسامی و نامعلوم بودن و مشخص نبودن تعداد آنها و بوجود آمدن مشکلاتی.

۶- پرینت گرفتن بیش از ۱۰۰ اسم در  تقدیرنامه ها.

۷- هماهنگی برای انجام مراسم در یک مکان مناسب.(حدودا یک هفته و نیم به طول انجامید)

۸- نوشتن پارچه و تبلیغات لازم.

۹- کمک گرفتن از طایفه های مختلف برای اینکه کوچکترین سوء تفاهمی در انجام مراسم صورت نگیرد.

۱۰- پیدا کردن مجری خوب و مناسب(ساعت ۶ عصر روز پنج شنبه ۲۱/۶/۱۳۸۶) به نتیجه قطعی در این زمینه رسیدیم.

۱۱- چیدن برنامه های روز همایش و ترتیب آنها و دعوت از فقط یک نفر(به علت زمان کم مراسم) از بین این همه شخصیت علمی و بزرگان منطقه برای سخنرانی.

۱۲- پیدا کردن یک تاریخ مناسب برای برگزاری همایش. مشکلات: الف) تداخل با ماه رمضان

ب) تداخل با ایام دانشگاه و ثبت نام دانشجویان  و .......

۱۳) نگرانی از نحوه مراسم تقدیر که چه کسانی روی سکو برای تقدیر بیایند و بقیه چطوری مورد تقدیر قرار گیرند.

۱۴)  نوع متن تقدیرنامه برای قشرهای مختلف مورد تقدیر قرار گرفته

۱۵) بعد از انجام مراسم گوش دادن به گله مندی بعضی از عزیزان به علت اشتباهات ما در پیدا کردن اسامی.

۱۶) بعد از مراسم رساندن تقدیرنامه ها به دست عزیزانی که در مراسم حضور نداشتند.

۱۷) و در آخر بودجه مالی...

و...

********************************************

اسامی عزیزانی که صمیمانه و با تمام وجود و بدون داشتن کوچکترین توقع  برای انجام مراسم کمک کردند و تا آخر همراه گروه بودند :

۱- علی دریجانی فرزند احمد

۲- محمد رفیع صدیقی فرزند عزیزا...

۳- عماد صدیقی فرزند عزیزا...

۴- وحید دریجانی فرزند علی اکبر

۵- محمد پورطاهری فرزند کرامت

۶- احمد علی نژاد فرزند علی

بچه ها واقعا ممنون

********************************************

اسامی عزیزان دیگری که از کمک آنها برای برگزاری همایش استفاده کردیم( حتی اگر یک کمک کوچک بوده است):

۱- ابراهیم دریجانی فرزند محمد(دکتر ابراهیم)

 ۲-زکیه دریجانی فرزند غلامحسین

۳-  فاطمه جزینی فرزند رضا

۴-  وجیهه و فائزه و نفیسه جزینی فرزند قنبر

۵-  محمد علینژاد فرزند  حاج عوض

6-رضا دریجانی فرزند  غلامحسین

۷- وهاب دریجانی فرزند امید علی

۸- ناصر دریجانی فرزند سلمان

۹- منصور دریجانی فرزند علی

۱۰- اسماعیل دریجانی فرزند یامین

۱۱- محمد مهدی دریجانی فرزند احمد عبدالحسین

۱۲- احمد دریجانی فرزند عبدالحسین و فاطمه دریجانی فرزند ظهراب و لیلا دریجانی

۱۳- اسحاق علی نژاد فرزند عباس

۱۴- حسین دریجانی فرزند حسن ( نمک )

 ۱۵- حسین جزینی

و با تشکر ویژه از یدا.. دریجانی فرزند حسین و یعقوب دریجانی فرزند محمد رضا

این هم تعدادی از عکسهای همایش:  متاسفانه فقط همین عکسها بدست ما رسیده چون بر اثر سهل انگاری اکثر عکسهای گرفته شده  در همایش پاک شدند.

عاجزانه و ملتمسانه از همه دانشجویان ودانش آموزان وفرهنگیان خواهشمند است این کار را ادامه دهند. ممکن است سال آینده برای هر کدام از اعضای ستاد برگزاری همایش امسال مشکلی پیش آید که نتوانند کمک کنند اما شما هر کدام خود را از اعضای اصلی ستاد برگزاری همایش بدانید و برای برگزاری آن تلاش کنید. امیدواریم باز هم شاهد برگزاری چنین همایشهایی در سطح شهر عزیزمان بم باشیم.

نتایج:

مطمئنا هر کاری که خوب در یک اجتماع جا نیافتاده انجام دادنش سخت ومشکلاتی دارد اما بعضی ها با وجود سختیهای رو در رو پا پس کشیدند و در ادامه راه همراه ما نبودند.

من اعتقاد دارم کاری که سختی و تلاش در آن نباشد موقع انجام دادنش نمی توان گفت موفقیتی بدست آورده شده است. پس عزیزان تلاش و کوشش وانگیزه و ایمان و اعتقاد به درستی انجام فعالیتی مثبت ما را می تواند موفق گرداند.

من خودم بالشخصه آمادگی انجام ایده های  دیگری در سطح منطقه را دارم اما امیدوارم هماهنگی و کمک بیشتری در این راه از سوی همه بر و بچه های منطقه ببینیم زیرا که با هم بودن و کمک از تجربیات دیگران مهمترین عامل در موفقیت و انجام کارهای بزرگ است.